The Waiting Room



Sitting in a waiting room of a hospital or a medical practice is a common experience for anyone who has ever fallen ill or who has stood by the side of someone else fallen ill. Neutral decor, sterile looking chairs, old magazines, all employed to detract and soothe the feeling of anxiety.

Anyone sitting in a waiting room is found in a state of transit, lying somewhere between the medical science and the reality of their illness, between the hope for cure and the agony provoked by the disease, between knowledge and ignorance, between the reason of life and the irrationality of illness. More frequently, having the sense of being “midway between divine and human justice.”

Today, even more so, the state of sitting in a waiting room alludes to, in an uncanny way, the nearly hopeless fate of the refugees and the immigrants, who are trapped between the disease of the war and the hope of a european Eden, between hotspots and fenced borders awaiting for the verdict of history.

Adam Smith wrote: “Bring a man into society, and he is immediately provided with a mirror”. Empathy, the innate ability to experience another’s experience, to be moved by his emotional condition, to share it, is the main topic of the artistic collective Compassion. Could Art become a means of understanding the very personal and very harsh process an ill person endures? Could we sense the severity of the bodily dimension of the pain and illness, the agony and fear that are associated with the awaiting of a medical diagnosis? Could we find ourselves in a waiting room? Could we, after all, feel another person’s pain?

Unless we can put ourselves in the place of another, unless we can enlarge our own per spective through an imaginative encounter with the experience of others, unless we can let our own values and ideals be called into question from various points of view, we cannot be morally sensitive” (Johnson 1993, 199)

An examining space of the Waiting Room has been created to serve the needs of this artistic installation in Art-Athina.

It incorporates genuine items from medical spaces and hospitals, while providing home to a collection of interactive videos, painting and sculpture installations. The hospital seats infuse the atmosphere with a sense of monotony and stress, feelings that are characteristic of a waiting room. The mirror, as seen behind the seats, signifies the need of enhancing empathy, while an interactive projection helps track the participant’s moves and figure in space (Kyriacos Kousoulides). View masters filled with moving images provide the participant with an opportunity to evade the sense of agony and fear that is strictly linked to the wait in a waiting  room (Penny Monogiou). Paintings and sculpture explore the private experience of the mental and physical illness (Nikos Gyftakis, Christos Avraam).


Dr. Efi Kyprianidou



The waiting room / Δωμάτιο αναμονής


Με παρουσία στη φετινή διοργάνωση Platform Projects@Art Athina 2016, συνεχίζει τις δράσεις της η Compassion, μια μη κερδοσκοπική εικαστική κολλεκτίβα, που δραστηριοποιείται στο Αμβούργο, στην Αθήνα και στη Λευκωσία.
Η νέα δράση της κολεκτίβας, υπό τον τίτλο “The waiting room’’, σε επιμέλεια της δρος Έφης Κυπριανίδου, παρουσιάζει μια συλλογική εγκατάσταση των εικαστικών Χρίστου Αβραάμ, Νίκου Γυφτάκη, Κυριάκου Κουσουλίδη και Πένυς Μονογιού. Η εγκατάσταση καταπιάνεται με το θέμα της αναμονής σε ένα χώρο νοσοκομείου, σε μια προσπάθεια να κατανοηθεί η εντελώς προσωπική και δύσκολη εμπειρία του ατόμου που ασθενεί.
Η ενσυναίσθηση, η έμφυτη ικανότητα του ανθρώπου να προσομοιάζει την εμπειρία ενός άλλου όντος, να συγκινείται και να μοιράζεται τη συναισθηματική του κατάσταση, θεματοποιείται και αποτελεί το αντικείμενο της εικαστικής δημιουργίας της κολεκτίβας Compassion.


Πένυ Μονογιού, Χωρίς Τίτλο, (2016)

Μπορούμε να συναισθανθούμε τη σφοδρότητα της σωματικής διάστασης της ασθένειας και του πόνου, της αγωνίας και του φόβου που συνοδεύει την αναμονή μιας διάγνωσης; Mπορούμε να βρεθούμε σε μια Αίθουσα Αναμονής; Μπορούμε, εν τέλει, να νιώσουμε τον πόνο του άλλου; Όπως σημειώνει η επιμελήτρια της δράσης Έφη Κυπριανίδου, “Οι παρόντες σε μια Αίθουσα Αναμονής βρίσκονται σε μια μεταιχμιακή κατάσταση, ανάμεσα στην ιατρική επιστήμη και στην πραγματικότητα της ασθένειάς τους, ανάμεσα στην ελπίδα της θεραπείας και στην αγωνία της νόσου, ανάμεσα στο Λόγο της ζωής και στο παράλογο της αρρώστιας, πολλές φορές, με το φοβερό αίσθημα εις το ήμισυ του δρόμου, μεταξύ της θείας και της ανθρωπίνης δικαιοσύνης”.
Ειδικά σήμερα, η κατάσταση παραμονής σε μια Αίθουσα Αναμονής μοιάζει τρομακτικά παράλληλη με την σχεδόν ανελέητη μοίρα των προσφύγων και των μεταναστών, που ανάμεσα στην αρρώστια του πολέμου και στην ελπίδα της ευρωπαϊκής εδέμ, αναμένουν την ετυμηγορία της ιστορίας εγκλωβισμένοι στα hot spots και στα συρματοπλέγματα των συνόρων. Εκείνοι, αλλά κι όλος ο δυτικός πολιτισμός, σε κατάσταση αναμονής…


Χρίστος Αβραάμ-Listen! (2016)

Για τις ανάγκες της εικαστικής εγκατάστασης στην Art-Athina, δημιουργείται ένας χώρος μελέτης της εμπειρίας της Αίθουσας Αναμονής. Περιλαμβάνει αυθεντικά αντικείμενα από ιατρικούς χώρους και νοσοκομεία, ενώ το χώρο και τα έργα περιβάλλουν διαδραστικές προβολές. Τα νοσοκομειακά καθίσματα προσδίδουν στο χώρο την ατμόσφαιρα μονοτονίας και άγχους που χαρακτηρίζει μια Αίθουσα Αναμονής.



Νίκος Γυφτάκης, Quarantaine Sociale (2015)

Η πρώτη διοργάνωση της Compassion, τις δράσεις της οποίας επιμελούνται και συντονίζουν οι δρ Έφη Κυπριανίδου και Πένυ Μονογιού, πραγματοποιήθηκε με μεγάλη επιτυχία τον προηγούμενο Οκτώβρη στον ιστορικό χώρο Kunstquartier Bethanien του Βερολίνου, όπου έργα τους παρουσίασαν 13 διεθνείς καλλιτέχνες – μεταξύ των οποίων οι Ulay, Gunter Brus, Αλέξανδρος Ψυχούλης και Ερατώ Χατζησάββα – υπό τον τίτλο “On the phenomenology of beiing ill” / Για την φαινομενολογία της ασθένειας”.

Η 21η Art-Athina – Διεθνής Συνάντηση Σύγχρονης Τέχνης θα δώσει δυναμικά το παρών από τις 26 ως τις 29 Μαΐου, στο Κλειστό Π. Φαλήρου (TaeKwonDo), Ολυμπιακά Ακίνητα Π. Φαλήρου.




Comments are closed here.